8 mei 2018

Dolfijn in je buik

‘Makkelijk voor je kids, een moeder als homeopaat, lijkt me zo’, wordt weleens tegen me gezegd. Dat valt wel mee, ik behandel mijn eigen kinderen meestal niet zelf met homeopathie. Als er echt iets aan de hand is, ga ik naar een collega homeopaat. Ik kijk als moeder niet zo objectief naar mijn eigen kinderen. De frisse blik van een collega doet dan wonderen. Maar voor huis-tuin- en keukenprobleempjes geef ik ze wel homeopathie.

De kinderen weten inmiddels zelf dat als ze hard gevallen zijn, of kneuzingen hebben, ze sneller herstellen met Arnica montana. Ook bij beginnende infecties en hoge koorts geef ik ze, indien nodig, Aconitum of Belladonna.

Onze jongste dochter Emma had destijds met zwemles grote angst om door de hoepel onder water te zwemmen. Emma was ervan overtuigd dat ze te lang haar adem moest inhouden, ze durfde het gewoon niet. Na een duik in het water, kwam ze bliksems snel weer naar boven. Niks niet naar dat enge gat onder water zwemmen. Nadat we een flink aantal zwemlessen peptalks hadden gegeven, zonder resultaat, leek het me toch tijd om wat extra’s uit de kast te halen.

Een van de passende homeopathische middelen bij faalangst of spannende dingen (examens, tandarts, plankenkoorts) is Gelsemium. Beetje lastig om aan Emma uit te leggen hoe Gelsemium maakt dat het verlammende gevoel van angst niet of minder optreedt, dus ik vertelde dat het korreltje de dolfijn in haar buik wakker maakt. En als de dolfijn wakker is, zwem je zo door de hoepel heen. Appeltje, eitje. Daar ging Emma – zonder angst: eerst duiken, onder water blijven zwemmen, door de hoepel en weer omhoog! Toen ik haar later afdroogde in de kleedkamer vroeg ze: ‘Was dat niet vals spelen, mam? Ik had een dolfijn!’. Nee hoor schat, die dolfijn was al van jou, moest alleen even wakker worden gemaakt.

Blog is eerder gepubliceerd op de website van de Vereniging Homeopathie